Profil de ต้นรัก✿。◕‿◕。✿ มีฟ้ามีตะวันมีฉั...PhotosBlogListesPlus Outils Aide

Blog


21 mars

แปลกดีเน้อความรุสึกแบบนี้

มะเคยเป็นแบบนี้เลย
 
 
ทุกครั้งที่พบเจอ จัยมันหวั่นไหว
 
ทุกครั้งที่ได้ยินเสียง จัยมันสดชื่น
 
ทุกครั้งที่ได้คิดถึง  จัยมันอบอุ่น
 
         
 
ฉันคงเป็นไรไปแล้วแหง๋
ที่อยู่ ๆ ก็เกิดความรู้สึกแบบนี้
ตั้งแต่ได้รู้จักกับใครคนนึง
 
 
 
 

 

แม้คนนับล้าน บอกว่าคิดถึง

ก็ไม่ซึ้งเท่าที่

เธอเอ่ยหั้ย

แม้คนทั้งโลก

คอยห่วงใย

ก็ไม่มีความหมาย

เท่ากับเธอ

 

เราจะเริ่มต้น

กันตรงนี้

ตรงที่หัวจัย

อันคงมั่น

จริงจัย เข้าจัย

อภัยกัน

ร่วมฝัน ร่วมสร้าง

บนทางไกล

 

เพราะมีเธอ

คอยเข้าจัย

ฉันจึงไม่หวั่นไหว

ในทุกเส้นทาง

เพราะมีเธอ

อยู่เคียงข้าง

โลกกว้างกว่ากว้าง

จึงไม่น่ากลัวอะไร

18 mars

.。✿*゚’゚✿。.:*





การรู้ว่าใครคนนั้น จะอยู่กับเราเสมอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

การคิดถึงใครคนนั้นอยู่เสมอเมื่อเขาอยู่ห่างไกล

หากยังคงเคียงใกล้อยู่ในหัวจัยตลอดเวลา

ความรักคือบ่อเกิดของความปลอดภัย

ความรักคือต้นกำเนิดของชีวิต

9 février

✿ยังรอคอยเธอเสมอ✿

 
อยากได้ยินเสียงปลอบโยน
จากใครบางคนเวลาเหงา
วันที่ฟ้าไร้แสงดาว
มีไหมใครจะบอกเล่าความห่วงใย
 
 
เพียงสักครั้งที่ฉันอ่อนแอ
หั้ยฉันมีคนคอยแคร์อยู่ใกล้ๆ
เช็ดน้ำตาแระหาคำมาปลอบจัย
กอดฉันในวันที่ร้างไร้คนใยดี
 
 
 
แค่ครั้งหนึ่งของความรุสึก
หั้ยจัยหยุดนึกถึงความเงียบเหงานี้
เป็นเธอได้ไหม ใครสักคนที่ฉันอยากจะมี
โอบอุ้มหัวจัยเหว่ว้าดวงนี้ก่อนที่จะขาดรอน
 
 
 
 
 
แต่จะไกลเกินไปหรือเปล่าน๊า
ถึงยังคงรุสึกว่าเหงาเมื่อเวลาที่มองหา
ภาพคนที่ฉันฝันถึงก็ยังคงไกลตา
และเวลาก็ไม่ได้ช่วยหั้ยเธอนั้นมาใกล้จัย
 
 
 
เพราะว่าฉันมองหาเท่าไหร่ไม่เคยเจอ
ฟ้าคงกั้นหั้ยฉันห่างจากเธอเกินกว่าจะเป็นไปได้
ฟ้าข้างนั้น ~ ฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นยังไง
แต่ฟ้าข้างนี้ยังมีคนอ่อนไหว อยากพบเจอเธอ
 
 
 
คนคนนั้นจะรับรู้บ้างหรือเปล่านะ
ว่าคนคนนี้ยังเฝ้ารอการมาของเธอเสมอ
แม้จะไกลเกินมองหา แระสายตามะอาจค้นเจอ
แต่ยังมั่นคงในความรุสึกเสมอ..ว่าจะรอยคอยเธอผู้เดียว
 
 
 
 
 
 
15 novembre

✿。◕‿◕。✿

 
 
 
หากความรักของเธอเริ่มต้นที่ความเผลอไผล
ฉันก็ไม่แปลกใจ กับฉากสุดท้ายในวันนี้
                  เมื่อเธอต้องการลา ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกคนดี
                 จะยิ้มด้วยเรี่ยวแรงที่พอมี ยืนส่งให้เธอไป
 
 
 
 
 
 
 
แต่ความรักของฉันใช่แค่พลั้งเผลอ
คิดดีแล้วที่รักเธอ ก็ทุ่มก็เททุกอย่างหั้ย
คำสุดท้ายจากปาก เธอรับรู้ไว้หน่อยจะเป็นไร
คนที่รักเธอด้วยความตั้งใจ
ยังยินดีจะบ่มทุกรอยแผลไว้ ..รอเธอกลับมา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันเป็นเพียงคนผูกพันที่ไกลห่าง
เป็นเพียงเงาเลือนราง ที่พร่าไหว
เป็นเพียงคนที่ยืนนอกหัวจัย
เป็นเพียงใครที่ตลอดไป .. จะรักเธอ
 
16 octobre

แหะๆๆ หายปายนานเยย

 
ในเสียงสายลมแห่งความเหงา
เธอได้บอกเล่า บันทึกเรื่องไหน
หากจุดเปลวเทียนขึ้นในความมืดมินของใจ
จะพบได้บ้าง ความห่วงใย อาทร
 
 
 
คำที่ฉันกระซิบบอกสายลม คือ " คิดถึง "
ในหัวใจฉันครึ่งหนึ่ง มีความเหว่ว้าที่ซุกซ่อน
ความอ้างว้างมาเล่านิทานก่อนนอน
หรือความรักของเธอ ไม่มีอยู่ในบทตอนใด ๆ
 
 

 

ขอความห่วงใยหั้ยฉันบ้าง
คนเหงา อ้างว้าง จะได้หายเหงา
คืนนี้ ทั้งที่ฟ้ามีดาว
แต่เหมือนท้องฟ้าว่างเปล่า เหงาใจ
 
 
 
 

 

ส่งความคิดถึงให้ฉันหน่อย
แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่ค่าแสนยิ่งใหญ่
อยากหั้ยคืนนี้ ไม่ต้องทนหนาวใจ
ขอเพียงแค่ความห่วงใย ก่อนหลับตา
 
 
 
 
อธิษฐานต่อดาวดวงหนึ่ง
ขอหั้ยคนที่คิดถึง ส่งความคิดถึงกลับมาหา
อยากพูดคุย อยากได้ยินเสียง อยากสบตา
อยากอยู่ใกล้เธอหนักหนา รู้ไหมว่า ฉันว้าวุ่นจัย
 
 
 
9 septembre

~ความรู้สึก~

 

image

 

 

ถ้าความรักคือปาฏิหาริย์

ฉันขออธิษฐานได้ไหม

ให้นาทีนี้ฉันได้เป็นคนเดียวที่เขามีในใจ

แม้อีกร้อยพันนาทีต่อไป

จะต้องเงียบงันเดียวดาย..ก็ยอม

 

 

 

 

 แด่เธอ...คนของความรู้สึก

ที่อยู่ในใจลึก ๆ ของฉัน

รับรู้บ้างไหม ในคืนวัน

ว่ามีใครแอบผูกพันเธออยู่ทั้งใจ

 

 

แด่เธอที่แสนดี

ความห่วงใยจากใครคนนี้

จะรับไว้ได้ไหม

อาจเป็นความรู้สึกไร้ค่า

ที่เธอไม่อยากปรายตามาสนใจ

 

แต่วันนี้ฉันอยากให้เธอรับรู้ไว้

เผื่อสักวันมันจะมีความหมาย

เมื่อข้างกาย..เธอไร้คนไยดี

 

 

 

 

18 août

หยุดพักหน่อยจะดีไหม

เหนื่อยล้าซะเหลือเกิน

 

การเดินทางของคนเรา เมื่อเดินทางมาถึงยังจุด ๆ หนึ่ง เรากลับเริ่มท้อแท้ เหนื่อยแรง แระเหนื่อยจัย ทั้ง ๆ ที่ทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลแระรอหั้ยเรานั้นก้าวเดินต่อไป

 

แล้ววันนี้ เราจะยอมล้มมะยอมลุก จาหยุดอยู่แค่ตรงนี้เหรอ ถ้ารุสึกท้อแท้ เหนื่อยแรง แระเหนื่อยจัย ก็พักสักหน่อยจะดีไหม เมื่อหายเหนื่อยแล้ว เราจะได้มีแรงก้าวเดินต่อไปยังจุดหมายปลายทางข้างหน้าที่ยังรอเราอยู่

 

      เราขอฝากเพลง เพลงนี้มาหั้ยฟังกันอ่ะนะ เพราะมันโดนจัยเรามากเลยอ่ะ ยิ่งตอนนี้ ก็ยิ่งอินมากๆๆ กับเพลง เพลงนี้ อยากหั้ยคนอื่น ได้ฟัง แระ ได้คิดตามเพลงนี้ด้วยจัง

จะรักอยู่หรือเปล่า

บางคนอาจรักกัน เพียงได้พบสบตา
บางคนอาจรักกัน รอต้องใช้เวลา
วันหนึ่งนั้นมันอาจเปลี่ยน
เพราะมันไม่มีอะไรแน่นอน
อยากรู้ว่าเธอจะเป็นเช่นไร

* วันใดฉันแก่ขึ้นมา
วันใดไม่หล่อขึ้นมา
อยากจะรู้เธอจะรักฉันอยู่หรือเปล่า
วันใดไม่เก่งขึ้นมา
วันหนึ่งฉันเกิดไม่เร้าใจ
อยากจะรู้เธอจะคิดกับฉันเช่นไร

แค่เพียงอยากถามเธอ
ไม่ได้กัวเธอทิ้งไป
แค่เพียงอยากเข้าใจ
ว่ารักจะเป็นอย่างไร
วันหนึ่งนั้นมันอาจเปลี่ยน
เพราะไม่มีอะไรแน่นอน
อยากรู้เธอจะเป็นเช่นไร


(*)  (*,*)

อยากจะรู้เธอจะคิดกับฉันเช่นไร

 

 
10 août

~* รักแม่นะ *~

 

ของขวัญวันแม่

บางครั้ง เราอาจทำหั้ยแม่เสียจัยโดยที่เรามะรุตัว

แระบางครั้งเวลาที่แม่บ่นแม่ดุน่ะ ก็เพราะเป็นห่วงเรา

แล้ววันนี้ล่ะ เราทำอาไรหั้ยแม่บ้างหรือเปล่า

ถึงแม้ไม่มี ดอกมะลิ ไม่มีของขวัญแพงๆ

มามอบหั้ยแม่ แม่ก็ไม่ว่าเราหรอก

เพียงแต่ที่ท่านอยากได้ยินน่ะ แค่คำพูด มากกว่า

แค่คำว่า " รักแม่ " น่ะ พูดหั้ยท่านฟังเถอะนะ 

 

 

เพิ่งรู้ว่าแม่ก้อเหงา ตอนที่ขอให้เราโทรไป
เพิ่งรู้ว่าแม่น้อยใจ เมื่อเราอายไม่ยอมให้กอดเรา
เพิ่งรู้ว่าเก็บไปคิด ว่าลูกไม่รักเหมือนเก่า
เพิ่งรู้ว่าแม่ก็เศร้า เมื่อเราเถียงเมื่อเราขัดใจ

เพิ่งรู้ว่าแม่คิดถึง เด็กคนนึงที่เคยแต่งตัว
เพิ่งรู้ว่าแม่ก้อกลัว ว่าวันนึงเราต้องห่างไกล
เพิ่งรู้ว่าแต่ละวัน บ้านมันดูเงียบไป
ไม่เหลือเจ้าตัววุ่นวาย ก็ไม่เหลือหัวใจเหมือนกัน


แม่ชอบบ่นว่าซักวันเหอะ ซักวัน คงทนเราไม่ไหว
แต่เรารู้ดีกว่าใคร ว่าแม่เต็มใจจะรับมัน
ไม่มีมะลิซักกำ ไม่มีคำซึ้งๆใด
มีแต่ความรักล้นใจ ห่อมาให้แทนของขวัญ


อยากได้อ้อมแขน อุ่นๆ แน่นๆ อยู่นานๆ
ขอโทษที่เคยรำคาญ ที่ทำให้แม่เสียใจ
วันนี้ยังยินดีจะกอดลูกมั้ย ไม่อยากก็ไม่เป็นไร
ฮืม.....แต่ลูกอยากให้แม่กอด

เพิ่งรู้ว่าแม่ก็รู้ ว่าเราโตขึ้นมาแค่ไหน
เพิ่งรู้ว่าแม่ ปลื้มใจที่ได้ดูแลเราจนวันนี้
ที่พูดเวลาโมโห ว่าไม่โตซักที
แค่แม่ไม่อยากให้มี วันที่ลูกต้องไปไกลกัน


แม่ชอบ บ่น ว่า ซักวัน เหอะ ซักวัน คงทนเราไม่ไหว
แต่เรารู้ดีกว่าใคร ว่าแม่เต็มใจจะรับมัน
ไม่มีมะลิซักกำ ไม่มีคำซึ้งๆใด
มีแต่ความรักล้นใจ ห่อมาให้แทนของขวัญ

3 août

ทดลองอ่ะค่ะ

 

ต้นรัก ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่ โฮมสเตรย์ ที่พักบรรยากาศแบบสบายๆๆ

หิ่งห้อย ล่องลอย สายน้ำ ไหลผ่าน ธรรมชาติ น่าชม
สำหรับคนชอบธรรมชาติ อยากแนะนำหั้ยไปเที่ยวที่นี่จังเลย
มิตรภาพการเดินทาง อยากหั้ยเพื่อนๆๆ ได้ลองมาทัศนาจรกานดูเจรง ๆๆ เล้ย
อยู่ก็ม่ายไกลจากกรุงเทพ สักเท่าไหร่เลยน๊า น่า น๊า ลองปายดูกานน๊า
สถานที่ตั้งของโฮมสเตรย์นี้อยู่ที่แม่กลองนี่เองแหละค่ะ
ปล. คนนี้อ่ะ เจ้าของโฮมสเตรย์นะคะ นิสัยดีสุดๆๆ ขอบอกค่ะ

31 juillet

ลุกขึ้นสู้เหอะ

 
ชีวิตคนเราต้องเรียนรู้จักกับคำว่า  " แข่งขัน "
ถ้าชีวิตคนเราไม่กล้าที่จะลุกขึ้นสู้กับความเป็นจิง
หรือไม่กล้าลุกขึ้นมาต่อสู้แข่งขันกับคนอื่น หรือตัวเอง
แล้วเราจะพบกับชีวิตที่สดใสนัยวันข้างหน้าได้อย่างไร
 
เรื่องของความรักก็เหมือนกัน ถ้าเรารักเขาแล้วม่ายกล้าบอก
แล้วจะมีใครมาเข้าจัยในความรู้สึกของเราล่ะ
 
 
   ลุกขึ้นสู้เหอะนะ
ถ้ามะอยากเป็นคนที่พ่ายแพ้อ่ะ
 
 
 
 
 
      ไม่แข่งยิ่งแพ้
 
 
 
แน่นอน เมื่อเรารักเขาเข้าแล้วเขาไม่ยอมรักตอบ ก็ต้องเจ็บต้องช้ำไป
แน่นอน ถ้ามันเป็นเกมอะไรสักเกม ก็ต้องมีคนเสียใจ
แต่การแพ้ เพราะไม่เคยได้ลงแข่ง น่าเสียดาย น่าเสียดาย

อย่าเก็บมันไว้ อย่าปิดมันไว้ เมื่อไปเจอใครที่แคร์
ไม่อยากเอ่ยยิ่งช้ำ ไม่อยากแข่งยิ่งแพ้ และคนที่เราแคร์ไม่มีวันรู้เลย
Image Hosted by CeCi* Image Hosted by CeCi* Image Hosted by CeCi* Image Hosted by CeCi* Image Hosted by CeCi*
ฉันเอง ได้แต่ฝัน ได้แค่นี้ เพราะว่าใจขี้ขลาด พลาดสิ่งที่แสนดี
เสียดาย ที่มัวไปกลัวตัวเองช้ำใจ เมื่อรู้ก็สายทุกที
ก็การแพ้ เพราะไม่เคยได้ลงแข่ง น่าเสียดาย น่าเสียดาย


อย่าเก็บมันไว้ อย่าปิดมันไว้ เมื่อไปเจอใครที่แคร์
ไม่อยากเอ่ยยิ่งช้ำ ไม่อยากแข่งยิ่งแพ้ และคนที่เราแคร์ไม่มีวันรู้เลย

 
26 juillet

ขอเป็นกำลังจัยหั้ย

 

 

 

ชีวิตคนเรา ย่อมมีทั้งสุขแระทุกข์ปะปนกันไป

ขึ้นอยู่กับว่าคนไหนจะสามารถปะคับปะครอง

ชีวิตหั้ยดำเนินต่อไปได้อย่างไร

เราขอร้องเพลงนี้เพื่อเป็นกำลังจัยหั้ยทุกคนนะ

 

สู้ สู้ สู้ 

QQ

 

 เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน
จนบางครั้งคนเรา ไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ
ความสุขความทุกข์ ไม่มีใครรู้ว่าจะมาเมื่อไหร่
จะยอมรับความจริงที่เจอได้แค่ไหน

   เพราะชีวิต คือชีวิต
เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป
มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว
เกิดขึ้นได้ทุกวัน    

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน
ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน
และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด


สุขก็เตรียมไว้
ว่าความทุกข์คงตามมาอีกไม่ไกล
จะได้รับความจริงเมื่อต้องเจ็บปวดไหว


เพราะชีวิต คือชีวิต
เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป
มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว
เกิดขึ้นได้ทุกวัน

อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน
ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน
และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

 

      ชีวิตคนเรามันเอาแน่เอานอนอารายมะด้ายหรอก บางคนคิดว่าชีวิตนี้มะมีอารัยดีขึ้นเลย หรือคิดว่าชีวิตนี้มะมีค่าอารายเลย อยากหั้ยลองฟังเพลงนี้แล้วคิดดูนะ


 

23 juillet

~คำอ้อนวอนภาวนา~

         ฮือออ พี่ชาย นู๋ ป่วยอ่ะ อยู่ๆๆ ก็ปายนอนโรงพยาบาลเฉยเลย ติดต่อก็ม่ายด้าย อยู่โรงบาลหนายก็ม่ายรุ ฮือออออ อยู่ๆๆ ได้มีคนมาบอกว่า พี่เอ็กซ์ ล้มหัวฟาดพื้น ต้องเข้าปายนอนนัยโรงพยาบาลอ่ะ จนป่านี้ เรายังมะรุเลยว่าพี่เราเป็นอย่างไรบ้าง
 
         เรา มะรุว่าพี่เอ็กซ์ จะเป็นอย่างไรบ้าง ยังไงๆๆ ก็ขออวยพรหั้ยพี่เอ็กซ์ หายเร็วๆๆ น๊า
 
ขอหั้ยคำอ้อนวอน แระคำภาวนาของฉันเป็นจิงด้วยเทอญ
 
ขออธิษฐานต่อดวงดาวบนฟากฟ้า 
ขอหั้ยคำภาวนาของเรานั้นเห็นผล
ขอหั้ยพี่ชายที่เรานับถือมากๆอีกหนึ่งคน
ขอหั้ยดลบันดาลหั้ยพี่เขาหายดี
ขอหั้ยนกกระดาษที่เราได้พับไว้
ส่งคำอวยพรไปหั้ยถึงพี่ชายด้วยเถิดหนา
ขอหั้ยพี่หายเร็วๆๆ แล้วรีบกลับมา
เพราะน้องๆๆเป็นห่วงหนักหนา เป็นห่วงจิงๆๆ
22 juillet

~ ปายทำบุญกานดีก่า ~

        อืม  วันนี้ขอ ยุติ เรื่องความรักสัก 1 วัน เพราะ วันนี้ เป็นวันเข้าพรรษา  เลยมีเรื่องราวมาเล่าสู่กานฟังนิดหน่อย อ่ะ คือว่า
 
       ✿。◕‿◕。✿ เมื่อเช้าอ่ะ เรามีความรู้สึก อยากไปวัดมั๊ก ๆ ๆ ตั้งจายจะไปทำบุญเต็มที่เลย  แระพอปายถึงวัดนะ ก็เริ่มมีฝนตก ปอยๆๆ แต่ก็ม่ายหนัก เราก็เดินปายเรื่อยๆๆ เริ่มทำบุญ ในแต่ละที่ เกือบเสร็จเรียบร้อยแระ ทีนี้ก็เหลือแต่ หล่อเทียนเข้าพรรษา เป็นอารายที่ เราอยากทำมั๊กๆๆ ตั้งจัยไว้เต็มที่เลยอ่ะ แต่ เฮ้อออ ✿。◕‿◕。✿
 
     พอปายถึงที่หล่อเทียนนะ เราก็ตั้งจิตอธิษฐาน ขอพรเลยอ่ะ แระพอเสร็จเรียบร้อยแระ เราก็หันไปเห็นคนรอบข้าง อ่ะ  เขามากันเป็นครอบครัว มากันเป็นคู่ๆๆ ก็มี มากับเพื่อนๆๆ ก็มี เห็นแล้วเลยเกิดอาการ เหงา นิดหน่อยแล้วก็ถามตัวเองอยู่นัยจัยว่า " เฮ้อออออออออ แล้วไหง เราถึงโผล่มาทำบุญที่วัดคนเดียวเนี่ย มะหวายแระ มาทำบุญคราวหน้า ชวนครายมาเป็นเพื่อนด้วยดีก่า เรา เฮ้อออออออออออ "
 
     แล้วอย่างนี้ ที่ตั้งจัยมาทำบุญ จาได้บุญกลับไปเยอะไหมเนี่ยยยย เรา
18 juillet

~~ความลับบนก้อนเมฆ~~

 

** ความลับของก้อนเมฆ**

 
       " ความลับที่ฉันซ่อนไว้ ไม่เคยบอกใคร มันเก็บไว้ไม่ไหว ยิ่งฉันใกล้เธอเท่าไหร่ ยิ่งอยากจะเผยจัย เมื่อสบสายตา ก็ยิ่งหวั่นไหว มันยากเหลือเกิน จะเก็บซ่อนความลัยเอาไว้ และความลับนัยจัยของเธอ มีฉันอยู่บ้างไหม โปรดบอกความนัยจัย ให้ฉันรู้ทีนะเธอ "  

     ฉันมีความนัยจัยที่อยากจะบอกกับเขาอยู่เป็นร้อยคำ ฉันมีคำหวาน ๆๆ ที่อยากพูดให้เขาฟัง จนแทบจะเขียนหนังสือออกมาได้เป็นเล่ม ฉันมีคำว่า " รัก " ที่อยากพร่ำบอกหั้ยเขาได้ยินทุกวัน และฉันก็มีความจิงมากมายแอบซ่อนอยู่ภายในหัวจัยของฉัน Hosted by Lyn

 
  Hosted by Lyn     
     หากทว่ากลางความเปลี่ยนแปลงของกระแสคืนและวันที่ล่วงเลยผ่านมา ทุกสิ่งทุกอย่างมันก็ยังเป็นได้แค่เพียงความลับที่ฉันฝากเอาไว้ในก้อนเมฆบนฟากฟ้านั้น
 


   
    。◕‿◕。  ถ้าเธอเคยเจอฉัน  เธอคงต้องตั้งคำถามกับฉันแน่ ๆ ว่าทำไมฉันจึงชอบเงยหน้าขึ้นไปมองฟ้าอยู่บ่อย ๆ นั่นมันเป็นเพราะว่า ฉันมักจะรู้สึกเหมือนหัวจัยของตัวฉันเอง ไม่แตกต่างอะไรเลยกับความลับของก้อนเมฆ ที่เราเคยสงสัยเมื่อตอนเป็นเด็ก ว่ามันมีอะไรอยู่ข้างบนนั้นบ้าง 。◕‿◕。
 
 

 
 
16 juillet

~สิ่งต่างๆ รอบๆ ตัวเรา~

 

 
  เมื่อสิ่งต่าง ๆ รอบ ๆ ตัวเรา 
กำลังเปลี่ยนแปลงไป
 
เมื่อสิ่งต่าง ๆ รอบ ๆ ตัวเรากำลังเปลี่ยนแปลงไป
แระโลกดูเหมือนว่าจะเคลื่อนที่ไปเร็วเหลือเกิน
อย่าลืมว่าฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ..แระรักเธอ
สิ่งที่ฉันรู้สึกกับเธอนั้นลึกซึ้งแระยั่งยืน
คือ ความรักที่เธอไม่อาจเคลือบแคลง
เมื่อเธอมองไปข้างหน้า
และคิดถึงอนาคตที่ย่อมเปลี่ยนแปลง
หรือคิดเกี่ยวกับอดีตที่ผ่านมา
  อย่าลืมมองไปที่ข้าง ๆ ตัวเธอ 
เพราะว่าที่นั่นเธอจะพบฉัน
คนที่รักเธอทุกอณูของหัยจัย
นั่นเป็นสิ่งหนึ่งที่เธอสามารถมั่นจัย
 
  " ว่ า มั น จ ะ ไ ม่ มี วั น " 
" เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง "
 
 
 

13 juillet

✿ ◡‿◡ ✿

 

       

บนทางเดินของความรัก

จะกี่ความหมายที่เราต้องรู้จักและค้นหา

จะกี่ทางแยก..ที่ต้องพบกับรอยน้ำตา

จะมีใครคอยเราอยู่ตรงปลายทางข้างหน้า

ที่ ยาว ไกล

 

และฉันก็เลือกที่จะเดินบนทางสายนี้

ทุ่มเททุกความรู้สึกที่มี..ไม่หวั่นไหว

หวังว่าปลายทางข้างหน้ามันคงไม่ไกล

เธอคงรับรู้และเข้าจัย..ในสักวัน

 

 แต่ฉันเดินจนเหนื่อยจนล้า

เส้นทางข้างหน้าก็ยังไกลเกินฝัน

เธอที่เพ้อหา~ยิ่งไขว่คว้าก็ยิ่งห่างจากกัน

ที่สุดแล้วปลายทางความรักนั้น

คง มี แต่ ฉัน คน เดียว

 

 

 

         

 

 

10 juillet

~~ ^ L^ ~~

 

 

Hosted by Lyn คำอธิษฐานในดาวกระดาษ Hosted by Lyn

 

 ฉันตัดกระดาษพับดาวใส่โหลแก้วเอาไว้หนึ่งพันดวง
ด้วยความเชื่อที่ว่า
มันจะทำให้คำอธิษฐานของฉัน เกิดเป็นความจิงขึ้นมา
 
 
          จิง ๆ แล้ว คำอธิษฐานของฉันคืออะไร ฉันเองก็ยังไม่แน่ใจนักหรอก ในความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเขา ที่ในวันนี้ยังคงเป็นได้แค่คนที่แอบมองเขาอยู่ไกล ๆ  ฉันอาจจะอยากได้อยู่กับเขาใกล้ขึ้น แต่นั่นก็คงไม่ใช่คำตอบของหัวจัยทั้งหมด หรือถ้าจะให้หวังไกลกันถึงบทลงเอยของความรัก ที่จบลงด้วยการแต่งงาน ได้อยู่ร่วมกันไปตลอดชีวิต ฉันเองก็ยังคิดไปไม่ถึงจุดนั้นเลยด้วยซ้ำ 
 
 

 
 
           รักจะจบลงด้วยความสุขสมหวัง
 หรือผิดหวังไม่เป็นอย่างใจ ก็ช่างมันก่อนแล้วกันนะ
       ถ้าฉันพับดาวดวงสุดท้ายเสร็จเมื่อไหร่
ฉันจะใส่มันลงไปในขวดโหลพร้อมกับคำอธิษฐานที่ว่า
    
     " ขอหั้ยฉันไม่ต้องร้องไห้ก็พอ "
                                                                                                                                          

 

9 juillet

*パターン違いと色違いのしおり*

 

 

มีเธอเป็นตัวเป็นตนในหัวจัย

หลับตาเมื่อไหร่ก็เห็นภาพเธอในฝัน

คือคนคนนี้..ที่จัยฉันอยากผูกพัน

แระคือความห่างที่ขวางกั้น

หั้ยเธอฉันห่างไกล

 

         ที่ฉันรับรู้มีเท่านี้

เธอคือคนที่ฉันอยากไยดี แต่ไม่มีทางได้ใกล้

ไม่ว่าจะพยายามไขว่คว้ายังไง

ก็ไม่เคยไปถึงจัยเธอสักที

 

อยากห้ามจัยไม่ให้เอื้อมคว้า

แต่ที่สุดก็ไม่อาจลบภาพเธอจากแววตาคู่นี้

ยังซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของจัยนัยทุกนาที

         ถึงแม้เธอจะไม่เคยรับรู้ว่ามีฉันอยู่นัยโลกนี้

    ** ก็ - ต - า - ม **

 

 

8 juillet

✿。◕‿◕。✿~~~~✿。◕‿◕。✿

 

                                      คำสารภาพ

                                                แปลกดีไหม

                                ถ้าหากว่าในความเป็นจิงของคนเรา

                            คำสารภาพคำแรกของความรู้สึกนัยหัวจัย

                                   ส่วนใหญ่ไม่ใช่คำว่า " รัก "

     บางทีการสารภาพคำว่า " รัก "  อาจจะถูกส่งผ่านจากสายตาของฉันไปแล้วก็ได้ หรือไม่ก็เป็นความห่วงใย การทักทาย ถามไถ่ถึงความเป็นไปในแต่ละวัน

 

      ถ้าเราไม่กดดัน หรือตีกรอบหั้ยกับตัวเองมากนัก ความรักที่เมื่อมันเกิดขึ้นมาแล้ว และคงไม่เลือนหายไปจากหัวจัยได้ง่ายๆๆ เวลาก็คงจะช่วยอธิบายความหมายของมันเองได้ในสักวัน

 

      และคำว่า " รัก " ก็คงเป็นเพียงแค่ถ้อยคำหวาน สั้นๆๆ ที่ไม่สำคัญเลยด้วยว่า จะได้พูดมันออกมาตอนไหน ขอแค่ความรู้สึกที่มีอยู่ในหัวจัย มันใช่ " รัก " จิงๆๆ เท่านันก็พอ

 

 

 

 

 
7 juillet

。◕‿◕。 ทางเดินที่แตกต่าง 。◕‿◕。

 

ความรัก อาจจะทำหั้ยคนเรามีจุดยืนอยู่นัยความฝันเดียวกัน

แต่มันก็คงไม่ใช่ทั้งหมดหรอก

เพราะบนโลกใบนี้ คงไม่มีใครฝันได้แค่คืนเดียว

 

 หลังจากการที่ฉันพยายามค้นหาคำตอบหั้ยกับหัวจัยของตัวเองเนิ่นนาน

ว่าพอจะมีวิธีใดบ้างที่จะทำหั้ยฉันได้มีโอกาสเป็น " ใครคนหนึ่ง "

อยู่นัยหัวจัยของเขา หรือทำหั้ยเรา " ใกล้ " กันมากกว่าที่เคย

และวิธีที่ฉันคิดว่ามันดีที่สุด เท่าที่ฉันสามารถคิดขึ้นมาได้ในตอนนั้น

ก็คือการพยายามผลักดันตัวเองให้เข้าไปเป็นเหมือนส่วนหนึ่ง

อยู่ในเฟรมของภาพที่เขาคุ้นชินสายตา

 

" คนเราจะรักกันได้มันควรจะต้องมีอะไรคล้ายกัน "

  ฉันเคยได้ยินใครบางคนบอกเอาไว้อย่างนั้น และนั่นก็คือ เหตุผล

ที่ทำหั้ยฉันต้องล้มเลิกความฝันของตัวเองหลางอย่าง

เพียงเพื่อที่จะได้มีความฝันแบบเดียวกันกับเขา

 

   *** ทั้ง ๆ ที่ตัวฉันเองก็รู้ดีอยู่แก่จัยนะ ว่าฉันคงทำเหมือนอย่างที่เขาทำไม่ได้ทุกอย่างหรอก แต่ขอเพียงแค่ได้ยืนเกาะอยู่ริม ๆ รั้ว มองดูเขาอยู่ข้างทาง นั่นก็ดีที่สุดแล้ว ส่วนความฝัน หรือสิ่งที่ฉันเคยอยากทำ แต่แกล้งทำเหมือนกับว่าลืมมันไปแล้วนั้น มันก็คงไม่มีอะไรเสียหายมากมายหรอกนะ ฉันปลอบจัยตัวเองได้แค่นั้น ***

   ~~ ขอเพียงแค่สิ่งที่ฉันหวังเอามันไปแลกมา มีค่ามากกว่าการเป็นคนนอกสายตาของเขาก็พอ ถ้าจะถามว่าฉันมีความสุขมากไหมกับสิ่งที่ฉันเลือกจะทำ มันก็คงเป็นแค่เฉพาะตอนที่ได้รู้สึกหวิวๆๆ ไหวๆๆ เวลาสบตากับเขาเท่านั้น....~~

 

และบางที

กำลังจัยที่ได้มาจากการมีความฝัน

ที่เป็นเหมือนภาพทับซ้อนกับความฝันของเขา

ก็คุกรุ่นอยู่นัยความรู้สึกแค่ชั่วูบเดียว